Weert en omgeving

Introductie Natuur in Weert en omgeving.
Op onderstaande tabel zie je een overzicht van de door mij bezochte natuurgebieden. Deze kun je aanklikken.
Woorden in de berichten die rood gekleurd zijn, verwijzen naar een onderwerp. Als je daar op klikt kom je in dat bericht terecht. Door links bovenaan het scherm op het pijltje te klikken, ga je weer terug naar het vorige bericht.

"De huidige gemeente Weert en omgeving was in oude tijden voor ¾ omringd door woeste gronden, plassen en moerasgebieden. Het "eiland van Weert" kon toen ook alleen maar bereikt worden via hoger gelegen zandruggen (een overblijfsel uit de ijstijd), die in de moerassige gebieden lagen." (Bron: Stan Smeets, in "Andermaal Altweert").
Volledige tekst >>

Select language

Volgers


zaterdag 3 april 2021

Taurossen op de Weerter Kempen


Vorige week schreef ik een post over de problemen die er zijn/waren met de taurossen op de Kettingdijk, Er is daar namelijk een structureel tekort aan voedsel (dus niet alleen in de winter), met alle nare gevolgen van dien. Niet alleen zijn er enkele dieren gestorven, maar ook is er in mijn ogen een probleem met de biodiversiteit door overbegrazing.Planten krijgen niet de kans om te groeien en te bloeien, want alles wordt meteen opgevreten.

Weerter Kempen gezien vanaf de Lozerweg aan het kanaal

Op de Weerter Kempen (de zgn. Q-percelen) kun je niet anders concluderen. Ook daar is een tekort aan voedsel zodat bijvoeren noodzakelijk is, maar de situatie is daar op het eerste oog wat rooskleuriger. Dit vanwege het kleiner aantal runderen dat daar loopt. Desalniettemin zijn er een paar weken geleden ook een aantal dieren weggehaald. Bij mijn vorig bezoek op 22 februari liepen er namelijk nog enkele "oude" Maremmana's en die waren op 24 maart weg.

Foto genomen op 24 maart vanaf het bospad ten noorden van de Kettingdijk

Ook hier is weinig eetbaars te vinden voor de Maremmana's

Het is zoeken naar wat eetbaars, toch zien ze er nog goed uit.
De runderen die op de Weerter Kempen en het stukje Kettingdijk lopen, zijn dus van het ras Maremmana primitivo. Ik heb er meerdere posts over geschreven. Dit ras is namelijk al sinds november 2012 te vinden op percelen van Kempen~Broek. Het is een rustig ras dat weinig problemen veroorzaakt en een goed wijkgedrag vertoont. Wat niet wil zeggen dat ze "aaibaar" zijn. Dus regel één: houd je aan de geadviseerde afstand, zeker als er jonge kalfjes bij zijn.  De kleur van de vacht varieert van licht- tot donkergrijs. De stier is zwart van kleur. Meer over dit ras kun je lezen op de post: Maremmana runderen.
Een uit Italië geïmporteerde Maremmana is herkenbaar aan het oranje label
 In december 2014 heeft men nog eens 3 raszuivere koeien en 1 stier vanuit Italië (Toscane en Lazio) laten overkomen. Dat kun je HIER nog eens nalezen. Dat zijn de runderen die nu met hun nakomelingen op de Weerter Kempen en ook op de Loozerheide lopen .
  Die oude runderen zijn herkenbaar aan het oranje oorlabel. Dat label zie je ook bij die runderen op de post Maremmana runderen. De koeien die hier in Nederland geboren zijn, hebben een geel label. Deze foto's van die oude koeien heb ik genomen op 22 februari. Op de bovenste 4 foto's, die ik op 24 maart  heb genomen, zul je die koeien niet meer zien. In juli 2019 heeft men rond Kettingdijk enkele veeroosters geplaatst. Zodoende kunnen de dieren die op de Weerter Kempen grazen, ook terecht op een perceel van de Kettingdijk en van daaruit kunnen ze naar de bosaanplant tussen Kempenweg en de boerderij. Daar wordt echter voor zover ik dat kan nagaan niet vaak gebruik van gemaakt. Het zijn nou eenmaal geen bosdieren. Met de andere runderen die op de Kettingdijk lopen, is geen contact mogelijk vanwege een afrastering. De kuddes houdt men strikt gescheiden. Waarschijnlijk wil men het ras Maremmana raszuiver houden.
Ook op de Weerter Kempen is te zien dat de dieren vermagerd zijn, maar dat het t.o.v. de dieren aan de Kettingdijk best mee valt. De koe met haar dikke buik (2e van links) is overigens drachtig. Zoals je ziet zijn het de oude koeien die bepalen wie er bij het hooi kan. De jonge stier links op de foto zal dus nog even geduld moeten hebben en dat geldt ook voor een  jonger dier, dat pogingen deed om ook bij het hooi te komen, maar dat was ook geen succes. Het viel me verder op dat het veel voorkomend pitrus dat je op de achtergrond ziet, door de koeien met rust  wordt gelaten. Niet zo lekker blijkbaar. Bij schapen zou dat wel anders zijn geweest, want die vreten eigenlijk alles wat ze voor de voeten komt.
De jonge stier moet nog even geduld hebben voor hij bij het hooi kan

Ook het kalf wordt steeds weggejaagd en moet afwachten tot de koeien verzadigd zijn en vertrekken
Nog even wachten dus voor ze aan de beurt is.

8 opmerkingen:

  1. Hoi Geer.

    Het zijn mooie dieren, hoop dat er voldoende gaat groeien.
    Ik zie op de laatste foto dat hekje, het is dus toegankelijk voor mensen?
    Ik zou daar toch niet graag lopen.

    Groettie van Patricia.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dat heb je goed gezien Patricia. Het gebied is idd toegankelijk voor iedereen.
    Uiteraard zijn er een aantal regels zoals afstand houden, honden aan de lijn e.d.
    Ik heb nog nooit problemen gehad met deze dieren, maar ik ga ze dan ook niet opzoeken en hou voldoende afstand. De meeste dieren zullen je ontwijken en mocht er een dier op je af komen, dan loop je gewoon weg.

    gr. Gerard

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Mooi gefotografeerd allemaal.
    Ik zou net als Patricia er ook niet graag tussen gaan lopen, mooi dat jij dat wel hebt gedaan.
    Groetjes Tinie

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Dank je wel Tinie voor je reactie. En nee hoor, ik heb er niet tussen gelopen. Ik stond achter de omheining en door in te zoomen lijkt het net of ik er dichtbij stond..... Maar dat was dus niet het geval.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Hallo Gerard, bedankt weer voor je informatie. Ik blijf erbij dat ze schapen moeten nemen. Maar het zal ook wel om het vlees gaan van deze runderen. Ik mis de voorjaarsbloemen in het veld. Let maar niet op mijn commentaar. Het maakt me allemaal een beetje verdrietig.
    Groeten,
    Roos

    BeantwoordenVerwijderen
  6. 't Maakt ook mij verdrietig Roos. Ik mis er zelfs het gras......Daniel Foidl, een autoriteit op het gebied van terug fokken van runderen, geeft wel eens een reactie en zijn laatste reactie gaf me ook te denken: Het viel hem namelijk op dat er niet gericht gefokt werd, maar dat men het proces maar op zijn beloop liep, in de hoop dat er iets "goeds" uit voort komt. Er wordt niet echt geselecteerd om tot een tauros te komen. Er lopen bijvoorbeeld veel te veel stieren bij. En wat niet voldoet, gaat dan idd. naar de slacht.....
    Je kunt zijn reactie lezen op:
    http://weertnatuur.blogspot.com/2020/09/taurossen-op-de-kettingdijk-in-2020.html

    Gerard

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Hoi Gerard,
    wat ik lees is dan toch wel zorgelijk als de dieren daar geen voedsel genoeg kunnen vinden.
    De ellende daarvan heb ik hier kunnen zien in d Oostvaardersplassen.
    Ik zou net als Patricia toch niet echt graag tussen deze dieren willen lopen want het zijn en blijven toch "wilde dieren". Ik hoop dat degene die het beheer heeft over dat stuk land ook inziet dat er iets misschien niet helemaal goed gaat. Ze zien er inderdaad nog wel goed uit maar toch.
    Foto 7 en 13 heb je van mooi dichtbij kunnen maken. Ik had omgedraaid en heel hard weggerend hihi.....
    Groetjes, Helma

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Dit ras is is in Italië ingezet als trekdier, dus is eigenlijk best gezeglijk, maar nu ze hier al jaren vrij rondlopen en toch verwilderen, weet je het natuurlijk nooit. Daarom moet je het inderdaad niet opzoeken.

    BeantwoordenVerwijderen

Blogarchief